ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง ตั้งอยู่ระหว่างทะเลจีนตะวันออกและทะเลจีนใต้ ห่างจากจีนแผ่นดินใหญ่ ประมาณ 160 ก.ม. (ตรงข้ามมณฑลฝูเจี้ยนของจีน) ประกอบด้วยเกาะหลักๆ ได้แก่ เกาะไต้หวัน หมู่เกาะเผิงหู (Penghu) จินเหมิน (Kinmen) และหมาจู่ (Matsu) และเกาะเล็กเกาะน้อยอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง

พื้นที่ 36,000 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะทอดยาวจากเหนือสู่ใต้ โดยมีแนวเขาอยู่ที่ส่วนกลางของเกาะ จัดอยู่ในเขตภูเขาไฟและแผ่นดินไหว

เมืองหลวง ไทเป (ประชากรประมาณ 2.7 ล้านคน)  ประชากร 23 ล้านคน (ปี 2545) ส่วนใหญ่เป็นชาวจีนฮั่น
โดยมีชาวเขาพื้นเมืองที่สำคัญ 9 เผ่า ได้แก่ Ami, Atayal, Paiwan, Bunun, Puyuma, Rukai, Tsou, Saisiyat และ Yami

ภูมิอากาศ ร้อนชื้นแบบใกล้เขตร้อน ฤดูร้อน (พ.ค.-ก.ย.)  อุณหภูมิเฉลี่ย 27 - 35 C ฤดูหนาว (ธ.ค.-ก.พ.) อุณหภูมิเฉลี่ย 10 C

ภาษา จีนกลาง (Mandarin) เป็นภาษาราชการ ฮกเกี้ยน (หมิ่นหนาน) เป็นภาษาท้องถิ่นที่ใช้ทั่วไปคู่กับจีนกลาง ข้าราชการระดับสูงทั่วไปสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้

ศาสนา พุทธมหายาน ขงจื้อ เต๋า และคริสต์

หน่วยเงิน เหรียญไต้หวัน (New Taiwan Dollar : NT$)   35.06 NT$ = $1 US หรือ 1 เหรียญไต้หวัน = 1.34 บาท (ปี 2545)

GDP 275,789 ล้านเหรียญสหรัฐ (ปี 2545)

GNP 287,800 ล้านเหรียญสหรัฐ (ปี 2545)

ทุนสำรองเงินตราต่างประเทศ

- 1.5 แสนล้านเหรียญสหรัฐ (ปี 2545) มากเป็นอันดับที่ 3 รองจากญี่ปุ่น และจีนรายได้เฉลี่ยต่อหัว 12,851 เหรียญสหรัฐ (ปี 2545)

เกษตรกรรม คิดเป็นร้อยละ 1.64 ของ GDP ผลผลิตหลัก ได้แก่ ข้าว อ้อย ผัก ข้าวโพด ผลไม้ ดอกไม้ และชา ด้านปศุสัตว์ ได้แก่ สุกร สัตว์ปีก และวัว

อุตสาหกรรม คิดเป็นร้อยละ 32.62 ของ GDP ภาคอุตสาหกรรมการผลิตเป็นสายเลือดของเศรษฐกิจไต้หวัน โดยภาคอุตสาหกรรมเคมีและอุตสาหกรรม อิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะการผลิตอุปกรณ์และชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์กำลังเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว

เมืองสำคัญ -เกาสง (Kaohsiung) เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางธุรกิจทางภาคใต ้และเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของไต้หวัน และเป็นท่าเรือใหญ่อยู่ใน 10 อันดับแรกของโลก

- จีหลง (Keelung) เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดทางภาคเหนือ

ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับไต้หวัน
ตามแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-จีน
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2518 ไทยยอมรับว่า สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องเพียงรัฐบาลเดียวของจีน
และไต้หวันเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ของจีน หรือสิ่งที่เรียกว่า \"นโยบายจีนเดียว\" ประเทศไทยจึงยุติการติดต่อที่เป็นทางการกับไต้หวัน แต่ยังคงมีการติดต่อเป็นปกติในด้านการค้า
การลงทุน การท่องเที่ยว การศึกษาวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรมและแรงงานโดยมีช่องทางการติดต่ออย่างไม่เป็นทางการ
ผ่านสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป (Taipei Economic and Cultural Office)
ซึ่งเป็นตัวแทนของไต้หวัน ตั้งอยู่ที่ชั้น 20 เอ็มไพร์ทาวเวอร์ 195 ถนนสาธรใต้
และสำนักงานการค้าและเศรษฐกิจไทย (Thailand Trade and Economic Office)
ไทเป ตั้งอยู่ที่ชั้น 7 เลขที่ 150 Fuhsing N. Road

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจไทย – ไต้หวัน

การค้ารวม

สำหรับใน 9 เดือนแรกของปี 2546 การค้ารวมไทย-ไต้หวันมีมูลค่า 4,139.8 ล้าน
เหรียญสหรัฐ เพิ่มขึ้นจากระยะเดียวกันของปี 2545 ร้อยละ 15.59

การส่งออก

สำหรับใน 9 เดือนแรกของปี 2546 การส่งออกของไทยมีมูลค่า 1,827.0 ล้านเหรียญสหรัฐ
เพิ่มขึ้นจากระยะเดียวกันของปี 2545 ร้อยละ 27.74

การนำเข้า

สำหรับใน 9 เดือนแรกของปี 2546 การนำเข้าของไทยมีมูลค่า 2,312.8 ล้านเหรียญสหรัฐ
เพิ่มขึ้นจากระยะเดียวกันของปี 2545 ร้อยละ 7.51

ดุลการค้า

ไทยเป็นฝ่ายขาดดุลการค้าแก่ไต้หวันมาโดยตลอด สำหรับในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2546
ไทยขาดดุลการค้าแก่ไต้หวันเป็นมูลค่า 721.1 ล้านเหรียญสหรัฐ

สินค้าสำคัญที่ไทยส่งออกและนำเข้า

สินค้าส่งออก

เครื่องคอมพิวเตอร์อุปกรณ์และส่วนประกอบ แผงวงจรไฟฟ้า อุปกรณ์กึ่งตัวนำ
ทรานซิสเตอร์และไดโอด ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง เม็ดพลาสติก เคมีภัณฑ์ เหล็ก เหล็กกล้า

และผลิตภัณฑ์กระดาษ หม้อแปลงไฟฟ้าและส่วนประกอบ ยางพารา เป็นต้น

สินค้านำเข้า

เครื่องจักรไฟฟ้าและส่วนประกอบ เครื่องจักรใช้ในอุตสาหกรรม เคมีภัณฑ์ แผงวงจร
ไฟฟ้า ผ้าผืน เครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ ปลาทูน่าสดแช่เย็นแช่แข็ง
ผลิตภัณฑ์โลหะ เหล็กและเหล็กกล้า ผลิตภัณฑ์พลาสติก เป็นต้น

ปัญหาอุปสรรคทางการค้า

- ไต้หวันกำหนดมาตรการด้านสุขอนามัย เพื่อคุ้มครองผู้บริโภค
และเป็นการปกป้องผู้ผลิตภายใน โดยเฉพาะสินค้าเกษตรที่ไต้หวันสามารถผลิตเองได้
เช่น เนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อเป็ด พืชผักบางชนิด (มันฝรั่ง มันเทศ ข้าว)
ผลไม้เมืองร้อน (มะม่วง ลำไย มะละกอ แตงโม สับปะรด ฯลฯ) ถั่วลิสง ถั่วแดง ปัจจุบัน
ไต้หวันอนุญาตให้นำเข้าผลไม้จากไทยได้เพียง 4 ชนิด คือ ทุเรียน มังคุด เงาะ และมะพร้าว

- ไต้หวันอนุญาตให้นำเข้าเนื้อไก่และผลิตภัณฑ์ โดยเปิดโควต้ารวมให้ทุกประเทศ แต่ไทย
ยังไม่สามารถส่งออกได้ เนื่องจากไทยยังไม่ผ่านการตรวจรับรองการปลอดภัยโรค Newcastle

- ไต้หวันอนุญาตให้นำเข้าอาหารสุนัข/แมวชนิดแห้งได้
โดยผู้ส่งออกจะต้องผ่านการตรวจรับรองโรงงานผู้ผลิตอาหารสุนัขและแมวจาก
Bureau of Animal and Plant Health Inspection and Quarantine – BAHIQ
ของไต้หวันก่อน เพื่อเป็นการป้องกันโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อย และโรค Newcastle
(ตั้งแต่ 8 ตุลาคม 2544)

- เนื่องจากไทยไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับไต้หวัน ทำให้การติดต่อดำเนินการต่างๆ
ไม่สามารถใช้กลไกทางการทูตได้ ความสัมพันธ์ส่วนใหญ่จึงเป็นด้านเศรษฐกิจ การค้า
และการลงทุนระหว่างภาคเอกชน

- Bureau of Animal and Plant Health Inspection and Quarantine – BAHIQ ของไต้หวันจะแก้ไขระเบียบการตรวจกักกันโรคพืชของไต้หวัน
โดยจะมีผลต่อการห้ามนำเข้าผักและผลไม้จากไทย ซึ่งถูกระบุในประกาศว่า
ไทยเป็นแหล่งแพร่ระบาดของหนอนแมลงในพืช คือ ลำไย มังคุด เงาะ ถั่วฝักยาว พริก หมาก
และมะเขือเทศ โดยให้ฝ่ายไทยเสนอข้อคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว ภายในวันที่ 1 กันยายน 2546 ทั้งนี้ สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มก.อช.)
และกรมวิชาการเกษตร ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ได้ส่งผู้แทนไปเจรจาชี้แจงกับฝ่ายไต้หวันแล้ว เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2546

การลงทุน

ปัจจุบัน ไต้หวันลงทุนในไทยกว่า 1,400 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 10 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ
เป็นอันดับ 3 รองจากญี่ปุ่นและสหรัฐฯ ประเภทธุรกิจที่ไต้หวันมาลงทุนมากในไทย
ได้แก่ อุตสาหกรรมเบา อิเล็กทรอนิกส์และเครื่องไฟฟ้า เคมีภัณฑ์
กระดาษและพลาสติก โดยเป็นการผลิตเพื่อการส่งออก

อนึ่ง ไทยและไต้หวันได้ลงนามความตกลงว่าด้วยการส่งเสริม
และคุ้มครองการลงทุน เมื่อ 30 เมษายน 2539

แรงงานไทยในไต้หวัน

ไต้หวันเป็นสถานที่ที่แรงงานไทยเดินทางไปทำงานมากที่สุด ปัจจุบัน จำนวนแรงงาน
ไทยที่อยู่ในไต้หวันมีจำนวนทั้งสิ้นประมาณ 111,538 คน (สถิติเมื่อธันวาคม 2545) และมีจำนวนมากที่สุดของแรงงานต่างชาติที่ทำงานอยู่ในไต้หวัน
และนำรายได้เข้าประเทศมากกว่า 30,000 ล้านบาทต่อปี

การท่องเที่ยว

ประเทศไทยและคนไทยเป็นที่ชื่นชอบของชาวไต้หวันในทุกระดับ
เนื่องจากความใกล้ชิดในด้านเชื้อชาติ วัฒนธรรมและศาสนาพุทธ
ปัจจุบันคนไต้หวันเดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทย ปีละประมาณ 700,000 คน มีชุมชนชาวไต้หวันเดินทางมาติดต่อค้าขายและลงทุนในประเทศไทย
ประมาณ 150,000 คน ในระหว่างเดือนมกราคม - พฤศจิกายน 2545
สำนักงานการค้าและเศรษฐกิจไทย ไทเป ได้ให้การตรวจลงตราแก่ชาวไต้หวัน
จำนวน 361,248 ราย นอกเหนือจากนี้ คาดว่าเป็นการขอรับการตรวจลงตรา
ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองต่าง ๆ ที่ประเทศไทย

พฤศจิกายน 2546

ข้อมูลโดย กองเอเชียตะวันออก3 กรมเอเชียตะวันออก โทร.02-643-5203-4     E-mail : div1104@mfa.go.th